Μαριάννα Βλάχου
A
A
A
 
 
 

Υπολογισμός ιδανικού βάρους
Κατηγορία: Ειδικά θέματα διατροφής

Δείκτης μάζας σώματος (BMI) και ιδανικό βάρος

Η απόλυτη αλήθεια είναι ότι το ιδανικό βάρος είναι αυτό που μας κάνει να αισθανόμαστε καλά κι άνετα με τον εαυτό μας χωρίς να επιβαρύνει την υγεία μας. Αν πρέπει να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι, θα αναφέρουμε τη μέθοδο υπολογισμού του Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ).

Ο ΔΜΣ ισούται με το βάρος μας σε κιλά διαιρούμενου με το τετράγωνο του ύψους μας σε μέτρα.

Αν είμαστε 70 κιλά με ύψος 1,62 μέτρα, ο ΔΜΣ μας είναι :

70 / (1,62 Χ 1,62) = 26,7

ΔΜΣ < 18,5 : ελλιποβαρής -> κίνδυνος εμφάνισης κλινικών νοσημάτων

ΔΜΣ 18,5 έως 25 : φυσιολογική τιμή

ΔΜΣ 25 - 30 : υπέρβαρος -> μέτριος κίνδυνος νοσηρότητας

ΔΜΣ 30 - 35 : παχυσαρκία 1ου βαθμού -> αυξημένος κίνδυνος νοσηρότητας

ΔΜΣ 35 - 40 : παχυσαρκία 2ου βαθμού -> πολύ αυξημένος κίνδυνος νοσηρότητας

ΔΜΣ 40 - 60 : νοσηρή παχυσαρκία -> πάρα πολύ αυξημένος κίνδυνος νοσηρότητας

ΔΜΣ >60 : υπερνοσογόνος παχυσαρκία -> υπερβολικά αυξημένος κίνδυνος νοσηρότητας

Τα παραπάνω όρια αφορούν σε άτομα μεταξύ 20 και 30 ετών. Χονδρικά αυξάνουν κατά μία μονάδα για κάθε δεκαετία.

Με βάση τα παραπάνω, άν έχετε ΔΜΣ μεταξύ 18,5 και 25, το βάρος σας από κλινικής πλευράς είναι ιδανικό. Για παράδειγμα μια γυναίκα με ύψος 1,65 αν ζυγίζει μεταξύ 51 και 68 κιλών κρίνεται ως φυσιολογική.

Η ακριβής τιμή καθορίζεται από τη σωματοδομή, την αισθητική και την προσωπικότητά σας. Δείτε ακόμα μια μεθοδολογία υπολογισμού του ποσοστού λίπους

Ένα κάπως μονολιθικό κριτήριο νοσηρότητας παχυσαρκίας είναι ο λόγος της μέσης προς την περιφέρεια (Waist to Hip Ratio - WHR). Στον υπολογισμό χρησιμοποιούμε την περίμετρο της μέσης στο στενότερο σημείο και τη μέγιστη περιφέρεια των ισχίων. Σε αρκετές περιπτώσεις υπάρχει δυσκολία στον ακριβή προσδιορισμό αυτών των σημείων.

Άντρες

WHR > 1.0 : υψηλός κίνδυνος

0.9 < WHR < 1.0 : μεσαίος κίνδυνος

WHR < 0.9 : χαμηλός κίνδυνος

Γυναίκες

WHR > 0.85 : υψηλός κίνδυνος

0.80 < WHR < 0.85 : μεσαίος κίνδυνος

WHR < 0.8 : χαμηλός κίνδυνος

Έχει αποδειχτεί με σχετικές έρευνες ότι η μεγάλη περίμετρος της μέσης, η οποία συνοδεύει τη σπλαχνική παχυσαρκία, αυξάνει σημαντικά την πιθανότητα εμφάνισης καρδιαγγειακών νόσων και διαβήτη τύπου ΙΙ.